Eline Kersten, genomineerd voor de Parkstad Limburg Prijs 2026
Eline Kersten (1994, Maastricht) is een beeldend kunstenaar die onderzoekt hoe we ons als mens verhouden tot een wereld die voortdurend verandert. Haar praktijk bevindt zich op het snijvlak van artistiek onderzoek, samenwerkingen met wetenschappers en experts, en beeldende vertalingen daarvan. Haar veelzijdige werk resulteert in uiteenlopende presentatievormen: van video’s, installaties en ruimtelijke objecten tot grafiek en kunstenaarsboeken.
Terugkerende thema’s in haar werk zijn natuurverschijnselen, het klimaat en de relatie tussen de mens en zijn leefomgeving. Zo onderzoekt, bekritiseert en maakt zij de gelaagde verhalen zichtbaar rondom veranderende en verdwijnende landschappen, zowel ver weg als dicht bij huis. Ze stelt dat identiteit onlosmakelijk verbonden is met het landschap, waardoor deze veranderingen – hetzij veroorzaakt door natuurverschijnselen of door menselijk ingrijpen – ook impact hebben op onszelf.
Het verdwijnen van de laatste oerbossen in Polen, smeltende gletsjers door klimaatverandering of de verwoestende gevolgen van natuurbranden waren onderwerp van eerdere projecten en installaties. Om de verschillende dimensies – ervaringen, verhalen en wetenschappelijke data – van ecologische achteruitgang zichtbaar te maken werkt Eline samen met professionals uit uiteenlopende vakgebieden, variërend van klimaatwetenschappers en glaciologen tot componisten en de brandweer.
De drie werken die Eline in deze tentoonstelling toont komen voort uit haar eerdere onderzoek naar natuurbranden, met een focus op het gerelateerde thema hitte. De serie ronde zeefdrukken getiteld All that remains werd gemaakt met pigment van houtskool afkomstig uit gebieden in Nederland, België en Zwitserland waar natuurbranden woedden. Ze tonen de uitvergrote cellulaire structuur van het verkoolde hout. Diary of a Dying Sun bestaat uit vier wandtapijten die de toekomstige staat van de zon laten zien: van warmtebron die leven mogelijk maakt naar een steeds heter wordende ster die uiteindelijk zal sterven, en daarmee ook het leven op aarde. De videoinstallatie The Pyrocene Hypothesis refereert aan onze steeds warmer wordende leefomgeving in een tijdvak dat geologen ook wel als het Pyroceen aanduiden: een periode in de ontwikkeling van de aarde waarin de mens en diens inzet, controle en uitbuiting van vuur natuurrampen en klimaatverandering veroorzaken.
Eline Kersten behaalde een Master of Fine Arts (MFA) in Curating aan Goldsmiths, University of London, en een Bachelor of Fine Arts (BFA) aan de Academie voor Beeldende Kunsten Maastricht. Haar werk is internationaal tentoongesteld, onder meer in het Centro Internazionale di Scultura (CH), Radius Center for Contemporary Art and Ecology (NL), Landesmuseum Oldenburg (DE), Kunst(Zeug)Haus (CH), Kalmar Konstmuseum (S), de Noorderlicht Fotobiennale (NL), Helmhaus (CH), de 19th Media Art Biennale (PL), Art Rotterdam (NL) en Bonnefantenmuseum (NL).
Tentoonstelling Parkstad Limburg Prijs 2026
In SCHUNCK Museum ontdek je van 21 november 2026 t/m 21 februari 2027 het werk van de tien genomineerden voor de Parkstad Limburg Prijs 2026. De initiator, Stichting Promotie Limburgse Kunstenaars, stelt zich met de prijs tot doel talentvolle jonge kunstenaars uit Nederlands of Belgisch Limburg te helpen in hun ontwikkeling. De prijs viert dit jaar haar dertigjarig jubileum.
Uit alle inzendingen selecteerde een vakjury tien genomineerden: Taqwa Ali, Rachel Daniëls, Mounir Eddib, Eline Kersten, Floor Martens, Mike Moonen, Darcy Neven, Caroline Sarneel, Simone Schuffelen en SOEP art collective. Hun werk is in deze tentoonstelling in SCHUNCK Museum te zien.
De tentoonstelling is een samenwerking tussen Stichting Promotie Limburgse Kunstenaars en SCHUNCK.
Mede mogelijk gemaakt door Gemeente Heerlen, Provincie Limburg, Stadsregio Parkstad Limburg, Ondernemersfonds Heerlen, Coöperatieve Rabobank, Mondriaan Fonds en investeerders.