Mounir Eddib, genomineerd voor de Parkstad Limburg Prijs 2026

Zijn grootvader kwam in de jaren ’70 naar België om te werken in de steenkolenmijn van Winterslag, bij Genk. Beide ouders zijn afkomstig uit het grensgebied met de Westelijke Sahara. Om de levens van voormalige mijnwerkersfamilies en mijngebieden te verbeelden, laat Mounir zich o.a. inspireren door rituelen en gebruiken van de Amazigh en Sahrawi (Inheemse Noord-Afrikaanse bevolkingsgroepen), wat zijn kunstwerken een diepere spirituele, symbolische laag geeft. 

Ook materiaalgebruik speelt een grote rol. Naast olieverf en doek verwerkt Mounir minder voor de hand liggende ingrediënten in zijn schilderijen, tekeningen, sculpturen en assemblages. Zo werkt hij zowel met industriële grondstoffen en (rest)producten zoals schalie, vergruisde baksteen en cement, maar ook met lood, tin, bijenwas en medicinale teer. Materialen die niet alleen specifieke eigenschappen toevoegen, waaronder textuur, glans en geur, maar die ook blijven transformeren en associaties meebrengen. 
Het lood verwijst als grondstof niet alleen naar mijnbouw en extractie, maar ook naar Marokkaanse volksrituelen waarbij vloeibaar lood in water wordt gegoten. Een magische handeling, bedoeld als zuivering en voorspelling. Textiel geverfd met indigo wordt in het zuiden van Marokko gebruikt voor gewaden, zoals de mehlfa, waarvan het dragen voor sommigen verzet tegen kolonialisme impliceert. Het teer komt traditioneel van cederhout uit Noord-Afrika, waar het wordt gebruikt om kruiken te beschilderen, maar ook om slangen en schorpioenen uit je huis te weren. 

A Simple Prophecy
In deze presentatie toont Mounir een kaststructuur die tegelijk een geheugen, een inwendig lichaam, een altaar en een huis is. Het uitgangspunt was het medicijn-keukenkastje van zijn moeder, waar ze alledaagse dingen verzamelt die elk een behoefte stillen: van ontsmettingsmiddel en verband, tot garen, henna, kruiden en harsen voor op de wierookbrander. De kast is dus een verlengstuk van een persoon, van zowel kennis als lichaam. Het is gedeelde traditie, maar tegelijk intiem. Een plek waar zorg, genezing en hoop samen komen.
Al deze aspecten komen ook samen in de loden sculptuur van zijn ouderlijk huis omgeven door teer, in schilderijen die materiële en rituele transformatie verbeelden, en in tekeningen die het mijnverleden herinterpreteren.

Tentoonstelling Parkstad Limburg Prijs 2026

In SCHUNCK Museum ontdek je van 21 november 2026 t/m 21 februari 2027 het werk van de tien genomineerden voor de Parkstad Limburg Prijs 2026. De initiator, Stichting Promotie Limburgse Kunstenaars, stelt zich met de prijs tot doel talentvolle jonge kunstenaars uit Nederlands of Belgisch Limburg te helpen in hun ontwikkeling. De prijs viert dit jaar haar dertigjarig jubileum.

Uit alle inzendingen selecteerde een vakjury tien genomineerden: Taqwa Ali, Rachel Daniëls, Mounir Eddib, Eline Kersten, Floor Martens, Mike Moonen, Darcy Neven, Caroline Sarneel, Simone Schuffelen en SOEP art collective. Hun werk is in deze tentoonstelling in SCHUNCK Museum te zien.